The Great Gatsby

posted on 30 May 2013 19:56 by ladysleepy
ฉันไปดูแกสบี้มาค่ะ เป็นหนังที่รอดูมานานเพราะหลงรักผู้กำกับหมดหัวใจ
คนอะไรกำกับหนังกี่เรื่องต่อกี่เรื่องก็ช่างละเมียดละไมซะเหลือเกิน
ทั้งนักแสดง ฉาก เพลง ลงตัวสุดๆ ดูแล้วก็อินจนกลับมาโลกปกติไม่ได้ชั่วครู่ใหญ่ๆ


เย็นวันนั้นอากาศในโรงค่อนข้างเย็นเพราะข้างนอกฝนตกหนักและคนดูบางตามาก
ฉันคนนึงเกือบถอดใจเหมือนกัน แต่ถ้าพลาดคราวนี้ จะได้ดูอีกทีก็คงรอแผ่น
ซึ่งทำใจได้ยากที่สุด!!
อาจเพราะหนังเข้าโรงมาได้หลายอาทิตย์แล้วด้วยล่ะมั้ง 
ที่เชียงใหม่ มีแต่ฝรั่งไปดูเป็นส่วนใหญ่ พบเห็นคนไทยอยู่น้อยมาก
ทำให้นึกถึงตอนที่ไปดู เล มิเซราบล์ คนไทยน้อย ต่างชาติเยอะ 
จนแอบคิดไปว่า เหมือนเรามาดูหนังที่ต่างประเทศมากกว่า
ดีค่ะ เป็นบรรยากาศแปลกใหม่ที่ชอบ(มากกก)
 
 
สำหรับเรื่องนี้ คงต้องบอกว่ารายละเอียดฉาก
เสื้อผ้าหน้าผม ดึงดูดฉันไว้หมด แบบไม่พลาดซักช็อต
นั่งดูไปยิ้มไป...ยิ้มแบบมีความสุขจริงๆนะ ฉันชอบคอสตูมสุดๆด้วยล่ะ
โดยเฉพาะฉากปาร์ตี้ มันสวยมาก สวยและสนุก
หรูหรา ฟุ้งเฟ้อจนคิดไปแล้วว่าถ้าเกิดยุคนั้น ก็คงอยากร่ำรวย
อยากเป็นชนชั้นกลางหรือชั้นสูงเพื่อจะได้สัมผัสความฟู่ฟ่านั้นบ้างเหมือนกัน
หนังทำได้ดีมาก จนฉันรู้สึกแบบนั้น ขนาดเป็นคนนอกมองเข้าไปยังเอากันอยู่ได้ขนาดนี้
ความรู้สึกของเดซี่คงไม่ต้องพูดถึง แม้จะรักใครบางคนซักแค่ไหน
เมื่ออยู่ในยุควัตถุนิยม ใครบ้างล่ะจะไม่ต้องการให้ตัวเองสบาย  


เห็นลีโอนาโดแล้วคิดถึงเมื่อสิบกว่าปีก่อน
เป็นดวงตาสีเขียวคู่ที่ฉันหลงรักสมัยโรมิ+โอจูเลียต
ฉันจำได้มันเป็นฉากเปิดประตูโบสถ์แล้วก็มองจูเลียตที่นอนอยู่ในโลง
แล้วโรมิโอของเราก็ร้องไห้แบบไม่ยอมหยุด
ขอสารภาพว่า ฉันคิดว่าฉันบ้าผู้ชาย(ดารา)ก็ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมาค่ะ 555

ดังนั้นพอรู้ว่าโรมิโอจะหวนกลับมาเป็นแกสบี้ในมือผู้กำกับคนเดิมคนนี้จึงดีใจที่สุด
และงานแสดงก็ที่สุดของที่สุดเช่นกัน ดวงตาสีฟ้าอมเขียวที่สระน้ำตอนจบฉากนั้น
เป็นแววตาแบบเดียวกันกับเรื่องโรมีโอ+จูเลียต แววตาชายหนุ่มผู้ตกหลุมรัก
แถมยังเป็นหลุมอันเคว้งคว้าง ที่ทำให้หม่นจนเกิดเรื่องเศร้าตามมา
 
ฉันชอบเรื่องรักที่เศร้าแบบนี้ เป็นโรคจิตเล็กๆที่อยู่ในใจ
ฉันไม่โทษเดซี่ที่เลือกจากไป บางครั้งเวลาที่เรารักใครสุดหัวใจ เราก็ลืมบางอย่างไปมากมาย
ลืมเรื่องที่ควรจะเป็น ลืมเรื่องที่ควรต้องจัดการ
แม้เดซี่จะเป็นคนสวย จะเป็นผู้หญิงที่ดีในภาพจำตลอดห้าปีที่ผ่านมาของแกสบี้
แต่เดซี่ก็มีชีวิต และทุกอย่างที่มีชีวิตย่อมเปลี่ยนแปลงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ความรักที่บูชา หล่นหายไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ฉันว่าความรักไม่มีทางอยู่ได้ตลอดกาล
เพราะเชื่อแบบนั้น จึงคิดว่าคนที่พลาดคือคนที่ไม่ยอมมองโลกในความเป็นจริง
แกสบี้ไม่ใช่คนเลวหรอก แต่เป็นคนที่จัดการหัวใจตัวเองไม่ได้
แต่ก็นั้นล่ะ...เวลารัก เรามักใช้สมองได้ไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น
 
ที่จริง ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องความรักเท่าไหร่...
แต่มันเป็นมุมมองที่ฉันรู้จักน่ะ
 
 
เรื่องนี้มีบรรยากาศความวาย (Yaoi) เคลือบอยู่บางๆแบบที่เพื่อนฉันบอก
เอาจริงๆ ถ้าไม่รู้ว่าสกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ แต่งงานกับเซลดาก็คงคิดไปแล้วว่าสกอตเป็นเกย์ แหะๆ
แหม..จะมีนักเขียนคนไหนอีกที่เขียนเรื่องได้แบบนี้ เขียนถึงแกสบี้
ชายผู้ติดลึกอยู่ในความทรงจำของฤดูร้อนในยุคแจ๊ส แถมยังเอาชื่อขึ้นเป็นชื่อเรื่องอีกด้วย
เป็นความรักเดียวที่นิค คาราเวย์มีให้แกสบี้หมดใจในยุคสมัยที่ความจริงของใจหาได้อย่างยากเย็น
 
ถ้าถามถึงตัวละครที่ฉันรัก คงจะเป็นจอร์แดน สาวสวยที่สูงจนฉันตกใจ
ฉันว่าจอร์แดนเท่ เพราะจัดการชีวิตตัวเองได้
อาจเป็นเพราะหนังไม่เล่าถึงมากก็ได้เลยรู้สึกแบบนั้น 
ยังไงก็ชอบอยู่ดี หน้าส๊วยสวย ฉันชอบผู้หญิงแบบนี้มากกว่าเดซี่ล่ะ

สุดท้าย เพลงของเรื่องนี้เจ๋งที่สุดดดด
ชอบทั้ง 14 เพลง ฟังแล้วฟังอีก วันนี้ฟังวนไปมาทั้งวันเลยค่ะ
โดยเฉพาะ  Young And Beautiful ของ Lana Del Rey
เป็นความหมายที่ต้องวนกลับมาถามตัวเองด้วยว่าถึงเวลาจะผ่านไปแล้ว

เราจะยังรักกันไหม 
 
 
 
สรุปแล้วเป็นหนังที่รักมากตอนนี้่ค่ะ
ถ้ามีเงิน มีเวลา ก็จะไปดูอีกรอบและอีกรอบ 

เพราะฉะนั้นไม่ว่ายังไงก็ต้องไปดูให้ได้ค่ะ ใครที่ยังไม่ได้ไปดู 
ได้โปรดอย่าพลาดเรื่องนี้ไปนะ!
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ยังไม่ได้ดูเลย
ช่วงนี้วิ่งวุ่นกับชีวิตตัวเองจนไม่ได้ไปดูหนังในโรงมาซักพักนึงแล้ว
ต้องไปหาแผ่นซีดีเอาข้างนอก
สงสัยคงต้องรอแผ่นอีกเรื่อง
(เพิ่งเสียเงินซื้อหนังไปเรื่องนึงเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง)

#4 By winter-moonlight on 2013-06-03 23:52

มีอะไรอยากเขียนอีกนิดนึงล่ะคาปิ...
ถ้าฉันเป็นนางเอก ฉันจะเลือกแกสบี้อย่างไม่ต้องสงสัย
หนุ่มกว่า หล่อกว่า รวยกว่า... และรักเดซี่คนเดียวอย่างไม่ต้องสงสัย...
ที่เดซี่ลังเล ไม่หย่าๆ แต่ก็ไปมีอะไรกับแกสบี้ทุกวัน...
จะหย่าอยู่แล้ว
แต่สุดท้ายก็พูดออกมาไม่ได้ว่าไม่เคยรักสามีตัวเอง...
อันนี้ฉันเข้าใจนะ...
รักพร้อมกันได้หลายคนจริงๆ...
 แต่ว่าเรื่องจริงๆที่เดซี่ไม่ปักใจไปกับแกสบี้...
ทั้งๆที่จะบอกสามีตัวเองอยู่แล้ว
พฤติกรรมก็ชัด...
น่าจะเป็นเพราะ เอาจริงๆแล้ว เดซี่ก็รับไม่ได้ ที่แกสบี้ไม่ได้มาจากตระกูลสูงศักดิ์จริงๆ
รับไม่ได้ตอนแกสบี้โมโหด้วย
ทั้งๆที่วิธีที่คนรวยบางคนใช้
ตลบแตลงปลิ้นปล้อนมากกว่านี้มากนัก...
ชอบตอนพระรองบอกว่า
คุณมีความดีมากกว่าคนพวกนั้นรวมกัน
ฉันหลงรักพระรองและสงสารเขามากๆเลย
สงสารแกสบี้ด้วย...
ขอให้ชาติหน้าสองคนนี้ได้รักกันดีๆเสียทีเถอะน้า...
(สร้างฟิควายต่อ แบบซึ้งใจ...)
นกอินมาก
จบจ้ะ

#3 By in the mood for love on 2013-06-02 22:28

ฉันดูจบแล้ว
เรื่องก็ยังอยู่ในหัวมาอีกหลายวัน
จนถึงตอนนี้ด้วย
ฉันไม่รู้จักผู้กำกับคนนี้เลย
แต่ว่า หนังสือเล่มนี้ คนแต่งคนนี้ เป็นคนที่มูราคามิชอบ
แล้วก็เป็นหนังสือทีาเคยกล่าวถึงไว้ ตอนเรียนในคณะอักษรด้วย...
ตอนอ่านเรืี่ิองย่อตอนเรียน... ไม่อินอะไร
มาเจอแกสบี้ตัสเป็นๆ
กะคุณพระรอง...
ฉันหลงรักสุดใจ
มันเป็นเรื่องที่เศร้ามากกกกกกในความรู้สึกฉัน
เดซี่ไม่ผิด... แต่เธอไม่คู่ควรกะลีโอ...
แต่บางทีก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า
แกสบี้ก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เดซี่มา
เหมือนกับที่ยกระดับตัวเองจนร่ำรวย
สร้างปราสาทอยู่ตรงข้ามหรือเปล่า...

แต่ฉันชอบความรักของพระรองมาก
อยากให้เขาได้รักกะแกสบี้ไปเลยรู้แล้วรู้รอด
เป็นเรื่องที่ดูจบแล้ว หน่วงๆ เศร้าๆ สะเทือนใจ

สงสารที่สุดตอนงานศพแกสบี้นี่แหละ
ฮือๆๆๆ
กะตอนรอโทรศัพท์
และแววตาที่มุ่งมั่น รอคอย มีความหวัง
ฮือๆๆ

#2 By in the mood for love on 2013-06-02 14:29

ที่ผ่านมาไม่เคยชอบหนังของ Baz Luhrmann เลยฮะ

แต่ก็กำลังคิดว่าจะไปดูเหมือนกัน ลองสักหน่อย

ชอบที่คุณเขียนจริง ๆ อ่านเพลินเลยbig smile

#1 By kae on 2013-05-31 04:04

• • L a d y * S l e e p y • • View my profile

Recommend