Loser

posted on 16 Sep 2015 01:41 by ladysleepy
ทำไมเสียใจขนาดนี้ก็ไม่รู้ เรื่องไม่ต่างจากเดิมที่เคยเกิดขึ้นเมื่อ 13 ปีก่อนเลย
ความรู้สึกก็เหมือนเดิม ร้องไห้เยอะเหมือนวันนั้นเลยด้วย
ทำไมความจำดีจังนะ เกิดเป็นปมอดิปุสไปแล้วหรือยังไง
ทำไมจำเรื่องเศร้าตอนนั้นได้แม่นยำขนาดนี้ล่ะ
แล้วเมื่อไหร่จะเลิกเอาความรู้สึกเล็กๆที่แสนเปราะบางไปแขวนไว้กับเท้าคนอื่นซักที

ไม่ชอบที่ตัวเองอ่อนแอและเป็นภาระกับคนอื่นแบบนี้เลย
ถึงอย่างงั้นก็ไม่เก่งและมีเงินมากพอจะยืนได้ด้วยตัวเองซะด้วย
แย่จัง...
ไม่ชอบที่ต้องทำเรื่องฝืนความรู้สึกตัวเองเลยแฮะ
ยิ่งเดินไปตามทางที่เธอว่าดี..ฉันจะไม่สูญเสียตัวตนของตัวเองไปเรื่อยๆเหรอ
ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริง การตามมันกลับมาไม่ได้ง่ายแล้วนะ
บางอย่างที่เสียไปแล้ว ก็จะเสียไปแล้วตลอดกาล
เวลาไม่เยียวยาหรอก เชื่อเถอะ มันฝังใจไปแล้ว

แย่ชะมัดเลยใช่มั้ย
ถึงจะคิดว่าชีวิตก็แบบนี้ หรือว่าจะสถบคำว่าช่างแม่งร้อยครั้งต่อวันก็ตามที
มันไม่ได้ลดความหงุดหงิดในใจฉันลงไปเลย
สุดท้ายก็เป็นเมล็ดพันธุ์ที่เกิดผิดที่และหยั่งรากผิดทางไปแล้วจริงๆ
ร้องไห้ให้ตายก็ไม่ช่วยแต่ก็ยังจะร้องอยู่ได้ บ้าเอ้ย!
 
นี่มันเรื่องบ้าจริงๆ!!

SO SEOUL

posted on 30 Aug 2015 00:04 by ladysleepy directory Lifestyle, Travel, Diary

ในที่สุดก็จำไม่ได้จริงๆว่าไปไหนมาบ้าง

เพราะทิ้งไว้นานมากเกินไป ทุกอย่างเลยดูเลือนๆไปหมดเลย
แต่ฉันจำได้ว่าสิ่งที่ติดตามากในวันนั้นก็คือความชิคของถนน คาโรซูกิล
 

(รูปประกอบจากเนตนะจ๊ะ ของตัวเองรูปไม่สวยอ่ะ ขออนุญาติเจ้าของรูปมา ณ.ที่นี้)

หลังจากที่กินหมูย่างเสร็จ ก็พกเอากลิ่นหมูย่างติดตัวไปเที่ยวด้วย TwT
เป็นย่านสวยๆที่ลือกันว่าหากมาตอนต้นจิงโกะเป็นสีเหลืองจะสวยงามมว๊ากก
แต่ตอนที่ฉันไปมันไม่มีใบใดๆเหลืออยู่บนต้นแล้วล่ะ เป็นกิ่งไม้แห้งสวยๆ
ที่คงจะเห็นว่าสวยอยู่คนเดียวซะด้วย

คาโรซูกิลเป็นถนนเส้นยาว ตรง ที่กินเวลาเดินยาวนานมากค่ะ
เพราะร้านรวงข้างทางน่ารักน่าชมที่สุดในสามโลก
น่ารักจนอยากถ่ายดิสเพลย์ทุกร้านกลับมาแบบนั้นเลยค่ะ
แต่ราคาก็แพงมากเหมือนกัน ฉันเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้แบบแฮปปี้มาก
เดินอย่างเดียวนะคะ ป้ายราคาน่ะ อย่าไปพลิกดูให้มันปวดใจ


ตอนที่ไป ร้าน line friends เค้ามีอะไรไม่รู้ค่ะ คนเยอะม๊ากๆ
แต่ฉันไม่ได้เข้าไปเพราะไม่อินค่ะ เพื่อนๆน่ะไปซื้อกันเรียบร้อย ระหว่างที่รอเค้าก็เดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย
เจอน้องหมาลาบราดอร์ตัวใหญ่มากสีช็อคโกแลต ว่าง่ายสุดๆมากับเจ้าของ
ให้จับด้วย พอเจ้าของเข้าไปในร้าน เค้าก็นั่งรอหน้าร้านแบบเรียบร้อยดีมากๆค่ะ
แถมตานี่มองเจ้าของไม่ยอมห่างเลยอ่ะ อิจฉาสุดๆ


ระหว่างนั้นเจอคู่เกย์ด้วย ตอนแรกก็แค่คิดว่า เหมือนจังเลย แถมน่ารักด้วย

พอเดินมาใกล้ๆ ผชคนที่น่ารักๆก็ทำท่าจะผลักผชที่มาด้วยกันเข้าไปในร้าน อารมณ์เหมือนแกล้งเล่น
แต่ผลที่ได้กลับมาคือเค้าทำท่างอแงที่โดนแกล้ง อีกฝ่ายเลยจับมือแล้วทำท่าโอ๋ๆ ลูบหัวมาซบไหล่
เรานี่แบบ...เห้ยยยย มันดี!!~ 555  ใครบอกฟระว่าเกาหลีไม่เปิดเรื่องเกย์ นี่ขอค้างว่าไม่จริง
สาววายอย่างฉันยืนตาค้างด้วยความอิจฉาและใจปริ่มสุขอยู่หน้า line store ค่ะ

แล้วก็เดินชมวิวต่อ ไอ่ชมทิวทัศน์น่ะไม่เท่าไหร่ เดินชมผู้ชายสิดี๊ดียยยย์
โอ้โห.. นี่เขียนไปยังตื่นเต้นอยู่เลยค่ะ (ความเวอร์ขอให้บอก)
ไม่รู้ทำไม หนุ่มสาวแถวนี้หน้าตาดีม๊ากมาก สูงยาวและแต่งตัวดีมากๆ
มองไปมาจนตาลาย เดินงงๆไปเรื่อย ตรงไปหันขวาแทบจะกรีดร้อง

เจอขุมทรัพย์!
 



coffee smith ค่ะ! แต่ไม่ได้กรีดร้องเพราะร้านกาแฟหรอกนะ
กรีดร้องเพราะโต๊ะริมถนนที่เดินผ่านมันใกล้ฟุตบาทมาก
และโต๊ะนั้นก็มีชายหนุ่มขายาวๆแต่งตัวดีๆนั่งกินกาแฟกันเป็นกลุ่มอ่ะ คือหน้าตาดีเวอร์วังมาก
ไอ่ตอนนั้นเราก็เลิกสนใจทางข้างหน้าฉับพลันค่ะ
เดินวนไปวนมาอยู่หน้าร้านมันนั้นแหละค่ะ 555
ความบ้าผู้ชาย(แต่ไม่ยอมเสียเงิน)ของฉันสั่งให้ทำได้เท่านี้
ไอ่จะไปสั่งกาแฟนั่งส่องผช.นี่ก็ทำไม่ลงเพราะกาแฟแก้วละเกือบสองร้อยเลยนะคะ
น้ำตางี้ไหลพราก..กลับไปกินกาแฟฟรีที่เกสเฮ้าส์ดีกว่าเน